Leaving on a jet plane

De afgelopen week is mijn hoofd, mijn brein, in verwarring. Het heeft in een ontmoeting, waarin vele krachtdragers van de aarde en daarbuiten, met elkaar samenwerkten in een krachtmeting, alle hoeken van de blokhut gezien. Sindsdien ervaar ik ruimte en verwarring, want het hoofd snapt het allemaal niet meer en het doet een stapje terug. Mijn bewustzijn neemt het stokje over en ik sta als een rots. Mijn lichaam, bewustzijn en de mind komen op één lijn te staan, nu dat de verwarring langzaam wegebt.

En als ik de melodieën van ‘Leaving on a jet plane’ en ‘sunshine on my shoulders’ van John Denver zing, dan ervaar ik de herinnering van het moment dat ik afscheid nam van mijn thuiswereld. Ik voel dit moment weer heel dichtbij nu de mind minder dominant is en ik meer kan ervaren in mijn emoties.

De aardse muziek vloeit over in een oorsprongrijke melodie: een ode aan de wezens die mij hebben geassisteerd in het waarnemen van mijn brein. “Mahalo”, een dankwoord in de taal van Hawaï, een plek op aarde die ik meerdere keren heb bezocht. Ik heb er een puzzelstukje van mijn bewustzijn gevonden én gevestigd.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »