De vraag die alles veranderde

Wat is ontwaken?

Los van tijd en ruimte vind ik dat een lastige vraag om te beantwoorden. Ik kan wel het moment aanwijzen dat bij mij alles veranderd is. En dat kwam door een vraag.

Een aantal zomers geleden wilde ik afrekenen met het minderwaardigheidscomplex dat ik vanaf mijn tienertijd droeg. Ik wist niet hoe ik dit moest doen, maar ik voelde dat ik naar Kreta moest. Ik boekte een ticket en twee weken later liep ik in mijn eentje het vliegtuig in met als enige bagage een kleine rugzak.

Op het vliegveld van Kreta nam ik de bus naar de zuidkust en onderweg boekte ik mijn eerste bestemming: een klein wit appartement aan een afgelegen strand. De buschauffeur was verbaasd toen ik uitstapte, maar ik was vastbesloten om het laatste stuk via een smal bergpad langs de kust te wandelen. Geheel bezweet kwam ik twee uur later in het appartement aan. Het gebouw was helemaal wat ik ervan verwacht had: witte afbladderde muren en verweerde blauw geschilderde houten luiken voor de ramen.

Ik was de enige gast en vanuit mijn kamer had ik uitzicht op het strand en de zee. De dunne matras lag voor geen meter, de taverne serveerde niets bijzonders en toch smaakte de Griekse salade elke dag weer hemels. De zon in de tomaten, het witte brood en de plaatselijke olijfolie dienden als brandstof voor mijn lijf.

Ik genoot van lange wandelingen langs de grillige kustlijn en de mooie sterrenhemel, die ik nergens zó helder kan zien. Het magische water laadde me volledig op en de hitte van de zon drong tot diep in mijn botten door. Elke dag verdampte de vochtige Nederlandse kou een stukje verder uit mijn lichaam.

Nadat ik me ’s avonds had ingesmeerd met een dikke laag aftersun, keek ik met bewondering naar mijzelf in de spiegel. De kleine badkamer was niet meer dan een wc met een doucheslang en ik voelde me intens gelukkig. Het leek wel of ik nog nooit zo mooi en zo bruin geweest was.

Na een week van afzondering was het tijd om weer onder de mensen te zijn. Ik pakte mijn rugzak in, wandelde naar het naastgelegen strand en nam daar de boot naar de bewoonde wereld.

Toen ik het pad op liep van mijn nieuwe verblijf wist ik nog niet dat ik mijn terugvlucht twee keer zou omboeken. In plaats van twee dagen logeerde ik er drie weken. Het werd mijn tweede huis en de plek waar ik mijn ware thuis terug vond, waar ik al jaren zo naar verlangd had.

Vanaf mijn puberteit was ik nergens en bij niemand écht thuis en vooral niet bij mijzelf. Ik had een hekel aan hoe ik eruit zag en ik vond mijzelf minder waard dan andere mensen. Ik zag niet in dat die schadelijke overtuigingen door continue herhaling een programma geworden waren.

En toch hoorde ik op de achtergrond gefluister dat me troostte en me vertelde dat ik een bijzonder en groots wezen was. Omdat deze twee geluiden zo verschillend waren, was ik continue met mijzelf in gevecht, tot uitputting toe.

En daar was Hans, met zijn prachtige glimlach en één en al aandacht voor iedereen. Ook voor mij. Met in zijn ene hand een kaasplankje en in de andere een fles raki, vroeg hij me: “Claudia, hoe kom je erbij dat jij er niet uit ziet? Wie zegt dat? En wat vind jij daar van?”

Ik dacht dat hij aardig wilde zijn en tegen me loog. Ondanks de cognitieve dissonantie voelde ik zijn integriteit en oprechte interesse. Voor het eerst durfde ik open te spreken over mijn overtuigingen en mijzelf af te vragen of ze me nog wel dienden.

Na kortsluiting in mijn brein werd er in mij een nieuwe identiteit geboren. Ik ging eindelijk luisteren naar mijn innerlijke stem, die ik door alle afleiding nooit de ruimte had gegeven.

Deze nieuwe partij in mijn leven noemde ik ‘mijn Zelf’. En deze ‘nieuwe ik’ had besloten het leven te gaan vieren! In deze vakantie ontmoette ik mijzelf en daardoor ging álles veranderen.

Dank aan mijn reizende familie waar ik mijzelf terugvond. Telkens als ik het pad van love & peace in wandel voel ik jullie allemaal naar mij lachen, alle momenten vallen samen.

Efcharistó agapitoí adelfoí kai adelfés.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »