De hereniging

Lang dacht ik dat ik de enige van mijn ´soort´ was die hierheen gereisd was. Ik voelde me verbonden met wezens van andere organische beschavingen, mede omdat wij het bronveld delen. En ik voelde me niet eenzaam meer vanaf het moment dat ik mensen van mijn team ging ontmoeten. Mensen van andere beschavingen, waarvan ik voelde dat we elkaar al heel lang kennen en dat we een afspraak hebben om hier te zijn. Samen. Het geeft me veel vreugde om hier ook met hen te werken. 

De laatste tijd ontmoet ik ook mensen van de wereld waar ik vandaan kom. Ik ervaar een connectie die ik niet goed kan omschrijven, alleen dat het een diep weten is en een zeer emotionele ervaring. Ik herken mijn ‘soortgenoten’ ook in mensvorm: de zee, wind en zon en een bepaalde krachtige speelsheid is altijd aanwezig. Mijn hele wezen gaat in een trilling over die ik maar al te goed ken. In een ontmoeting staat de tijd stil als we bijpraten over onze aardse levens tot nu. 

Ik voel een extra dimensie van verbinding, een soort verdiepende laag in het humanoïde bronveld. Het voelt alsof ik naar mijzelf kijk en dat ik volledig ontvangen kan worden. Ik word helemaal gezien en kan me volledig afstemmen in frequentie. Ik weet nu dat ik hier niet als enige van mijn beschaving gekomen ben. Alsof we samen in bewustzijn opgaan en een seconde geleden hierheen gereisd zijn.

Zo ontmoette ik een paar dagen geleden een jonge vrouw uit de VS. In een flits ontmoetten we elkaar. Alletwee onderweg. Het gesprek duurde nog geen drie minuten en dat was helemaal precies zoals het moest zijn. Meteen voelde ik de connectie: ik wilde haar omhelzen en zij wilde dat ook, alsof je je niet meer kunt inhouden, het gevoel is gewoon te sterk.

Ik ken deze vrouw niet, had haar nog nooit hier op aarde gezien en toch… Ik zie haar naast me staan, als we samen hier aan wal stappen. Alsof we zojuist hierin geland zijn, hand in hand. Wij zijn zussen, sterrenzussen. We leven nu als mensen op aarde. We hielden elkaar heel lang vast, al duurde het maar even, het duurde zolang als we dat wilden. Ze zei: “I love you”. Ik zei: “I love you too”.

Een krachtbal aan energie ontstond er, ik trilde volledig in de vibratie van thuis. En we lieten elkaar los, stapten weer in ons leven hier en gingen beide verder met onze aardse ervaring. Deze ontmoeting heeft mij zeer geraakt. Wij zijn hier met een heel team in gegaan. Ik zie ook weer hoe en ik kan je niet vertellen hoe het voelt om dit te ervaren. Er zijn geen woorden voor in aardse taal. En ik weet dat ik jou dit helemaal niet hoef te vertellen omdat we dit allemaal gaan ervaren. 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »